"لطفا جو گیر نشید..."
نرم نرمک مي رسد اينک بهار خوش بحال روزگار
خوش بحال چشمه ها و دشت ها، خوش بحال دانه ها و سبزه ها
خوش بحال غنچه هاي نيمه باز
ای دریغ از تو اگر چون گل نرقصی با نسیم
ای دریغ از من اگر مستم نسازد آفتاب
ای دریغ از ما اگر کامی نگیریم از بهار
گر نکوبی شیشه غم را به سنگ
هفت رنگش میشود هفتاد رنگ
سال نود مبارک...
فقط همین...
یامقلب القلوب والبصار...
یا مدبر الیل والنهار....
یا محول الحول والاحوال... حول حالناالی احسن الحال...
از هر دفتر جمله ای واز هر کتاب عبارتی به خاطر می سپاری.
فکرت شلوغ پلوغ است...مثه دور و برت...مثه کیفه مدرسه ات.
باید جمع و جورشان کنی .فکر هایت را دسته بندی می کنی و مهم ترین ها را اولویت قرار می دهی...
اهداف درخشانی که در گوشه و کنار ذهنت داری .زیر نور خیال برق می زنند ...باید برای رسیدن به آنها
تلاش کنی .بی حوصلگی هایت را مثه کاغذ های باطله مچاله می کنی و دور می اندازی.
هفت شاخه گل در گلدان برنامه ات می گذاری وهفته را آغاز می کنی...
آفتاب از پشت پنجره دستی به سرو رویت می کشد .صدای پرنده ها امکان پرواز را به تو یاد آوری
می کنند و لبریز می شوی از بوی سیب...
مبادا مثل خرگوش به سرعت و هوش خودت مغرور شوی و مثل لاک پشت عقب بمانی...
" به آرامي آغاز به مردن ميكني "
اگر سفر نكنی،
اگر كتابی نخوانی،
اگر به اصوات زندگی گوش ندهی،
اگر از خودت قدردانی نكنی.
به آرامی آغاز به مردن میكنی
زمانی كه خودباوری را در خودت بكشی،
وقتی نگذاری دیگران به تو كمك كنند.
به آرامی آغاز به مردن میكنی
|
امروز زندگی را آغاز كن!
امروز مخاطره كن!
امروز كاری كن!
نگذار كه به آرامی بمیری!
شادی را فراموش نكن!
امروز رفتم وبلاگ یکی از دوستام که دیدم تو وبلاگش نوشته که اگه می خواید اسمتونو به
خط میخی بنویسید کلیک کنید...
از اونجا که من به تاریخ خیلی علاقه دارم ... کلیک کردمو اسممو نوشتم:
این اسم من(محدثه)به خط میخیه...اینم آدرس اون سایته...
http://www.iranview .ir/pars. aspx
چند سال پیش در یک روز گرم تابستان پسر کوچکی با عجله لباسهایش را درآورد و خنده کنان داخل دریاچه شیرجه رفت. مادرش از پنجره نگاهش میکرد و از شادی کودکش لذت میبرد.
مادر ناگهان تمساحی را دید که به سوی فرزندش شنا میکند.مادر وحشت زده به سمت دریاچه دوید و با فریاد پسرش را صدا زد. پسر سرش را برگرداند ولی دیگر دیر شده بود ....
تمساح با یک چرخش پاهای کودک را گرفت تا زیر آب بکشد. مادر از راه رسید و از روی اسکله بازوی پسرش را گرفت .
تمساح پسر را با قدرت میکشید ولی عشق مادر به کودکش آنقدر زیاد بود که نمیگذاشت او بچه را رها کند. کشاورزی که در حال عبور از آن حوالی بود، صدای فریاد مادر را شنید، به طرف آنها دوید و با چنگک محکم بر سر تمساح زد و او را کشت .
پسر را سریع به بیمارستان رساندند. دو ماه گذشت تا پسر بهبودی مناسب بیابد. پاهایش با آرواره های تمساح سوراخ سوراخ شده بود و روی بازوهایش جای زخم ناخنهای مادرش مانده بود .
خبرنگاری که با کودک مصاحبه می کرد از او خواست تا جای زخمهایش را به او نشان دهد .
پسر شلوارش را کنار زد و با ناراحتی زخم ها را نشان داد، سپس با غرور بازوهایش را نشان داد و گفت: این زخم ها را دوست دارم ،اینها خراش های عشق مادرم هستند ....
رمضان بحر فیض و احسان است
رمضان ماه عترت و قرآن
گاه تجدید عهد پیمان است...
التماس دعا...
من امشب خیلی خوشحالم... چرا؟
چون تیم ملی والیبال ایران قهر مان آسیا شد ...
این بازی عالی بود ... من همه ی بازی ها رو دیدم ولی بازی فینال از همه بهتر بود ...
چون ایران هر سه گیمو برد اونم با نتیجه باور نکردنی ...
من از ته قلبم این پیروزی رو به همه ی ایرانیان تبریک میگم...
امید وارم شاهد پیروزی های دیگه هم باشیم ...
اما باید اینو هم بگم اگه این قهرمانی مختص فوتبال -هندبال یا ورزش های دیگه بود من اینقدر
خوش حال نبودم... چراا؟چ
چون من عاشــــــــــــــــــق والیبالــــــــــــــــــم ...
